|
|
|||||||||||||||||||||
24 verhalen
2587 foto's
55 video's 
8 tips
-
Hakken die knoop!
Het lastige in dit soort situaties blijkt toch wel het doorhakken van knopen te zijn. Keuzes te maken, zonder je af te vragen of het de goede is, je er spijt van krijgt en wat anderen zouden doen. ContactSoms zou je wel willen dat er een tijdmachine bestond. Al op jonge leeftijd was ik erg geinteresseerd in onze vaderlandse historie. Wat zou het me interessant lijken om eens een kijkje te nemen in het Middeleeuwse Delft. Even in een tijdmachine stappen en terug naar `the good old days`.Maar nu...
Lees reisverhaal » -
Geintje, dit weblog gaat maar gewoon door.
En daar ben ik weer. Terug van weggeweest. Nou ja op internet dan. Terug op de veilige thuisbasis ben ik helaas niet. Een eigenwijze Ijslandse vulkaan gooit roet/as in het eten... Donderdagavond om 20.00 uur kwam ik aan op het vliegveld van Chennai en er was letterlijk nog geen vuiltje aan de lucht. Mijn koffer deed dienst als kruk en al zittend las ik mijn boek.Mijn telefoon ging en het beeldscherm leerde mij dat mijn moeder me probeerde te bereiken. Ze vertelde me dat een vulkaan in ijsland...
Lees reisverhaal » -
Happy New Year!
56 dagen. 1344 uren. 80640 minuten. 4838400 momenten van een intens leven. De tijd staat nooit stil, begint niet en stopt nooit. Toch is het aftellen begonnen... De klok tikt de momenten wegLeunend tegen de muur. Boven zijn hoofd tikt een vergeelde plastic klok de seconden weg. Het is ondertussen reeds 22.00 uur als de de eerste Dosai op het bananenblad wordt neergelegd. In het kleine lokaaltje langs de weg klinkt Hindi muziek uit een klein oud radiootje.Op straat is het redelijk rustig,...
Lees reisverhaal » -
Last days
Haven`t you noticed how time flies? Nog maar twee dagen hier in India en dan zit het erop. Een grote reis, zowel fysiek als op persoonlijk vlak. Nog even genieten en dan de lange terugreis. Even kort.De afgelopen dagen waren voor mij echt weer geweldig. Weer zo veel dingen ervaren en zo veel kleine dingen leren waarderen. Ik ben ook zoveel mogelijk alleen op pad gegaan, op die manier kan ik alles het best in me opnemen. `s Avonds ga ik er op uit om te genieten. Voordat ik ga slapen zit ik elke...
Lees reisverhaal » -
On the road again
Onderweg, we zijn het altijd. Is het niet op de fiets dan wel met de auto. Is het niet in onze gedachten, dan wel emotioneel. Nu ik het gevoel heb al een heel eind onderweg te zijn, besloot ik mijn zintuigen nog even te verwennen. Bussy BusstandHet is zaterdagmorgen: bliep bliep zegt de wekker. De zon heeft zich ruim een half uur geleden boven de horizon laten zien en dat betekent dat het 7 uur is. Mijn rugtas heel deze nacht geduldig staan wachten tot het moment van vertrek.Ik en scooters in...
Lees reisverhaal » -
Wie denk je wel niet dat je bent?
Wie denk je wel niet dat je bent? Wat mij betreft geselecteerd voor `de meest domme vragen top tien` allertijden. Ik hoor een aantal direct al opmerken: `Domme vragen bestaan niet!`. Nou domme opmerkingen wel degelijk. En wat mij betreft bestaan ook domme vragen wel degelijk! Regelmatig worden ze gesteld door diegenen die te lui zijn om alvorens een zin met een vraagteken af te sluiten, zelf naar een antwoord te zoeken.Maar goed, terug naar de hoofdvraag: Wie denk je wel niet dat je bent?...
Lees reisverhaal » -
Heerlijk alleen
Een verschil, een groot verschil is aanwezig. Deze aanwezigheid zorgt voor de scheiding tussen alleen zijn of eenzaam zijn. Het verschil staat al weken aan mijn zijde... Heerlijke avondNa een rustig dagje: nog wat laatste dingen filmen, lunchen, trainen en wat schrijven, is het tijd om even de hort op te gaan. Daar waar ik de laatste dagen veel werd vergezeld door wereldgenoten, besluit ik nu mijzelf te vergezellen.Kickstart, de motor zoemt zachtjes. De koplamp vormt de enige lichtbron in de...
Lees reisverhaal » -
Een kijkje in het leven van...
Zo sta je, met de brandende zon op je schedel, op straat te filmen en zo word je uitgenodigd in een van de hutjes van bladeren. Kom binnenDe camera staat op het statief en de lens kijkt mij recht aan. Ik voel me op dit soort momenten soms nog wat ongemakkelijk, maar het went. Door voor de camera te stappen, probeer ik bepaalde situaties in India aan de kijker uit te leggen. Maar dat is soms best lastig, aangezien ik zelf lang niet alles kan begrijpen.Tijdens het filmen word ik op mijn schouder...
Lees reisverhaal » -
Head or Hat?
Na ruim zes weken in India is het dan ook wel weer is tijd voor de eerste negatieve ervaring met de locale Tamilguys. Hat!Met de wereldbekende hit van Bassie & Adriaan `Kijk links kijk rechts en nog een keer` versneld afgespeeld in mijn hoofd, steek ik de East Coast Road over. Zo langzamerhand begin je toch te wennen aan het verkeer in India. Nu is het oppassen dat ik NL ook niet al toeterend overal tussendoor zigzag.Na zo`n 200 meter te hebben afgelegd voel ik plotseling een flinke tik op...
Lees reisverhaal » -
Thoughts running loose
Even wat gedachten en ervaringen van de laatste dagen op een rijtje. MatrimandirOftewel, `de grote gouden bol`, `het centrum van Auroville`. Maar voor mij is het vooral een schitterend gebouw vol met symetrie (waar ik op de een of andere manier erg van hou). Deze week bezocht ik de grote meditatieruimte voor de tweede keer. Dat was wederom een, op zijn minst, aparte ervaring.Daar waar het mij de eerste keer redelijk lukte om daadwerkelijk te mediteren, ging het dit keer toch even iets anders....
Lees reisverhaal » -
Fireworks
Tsja het lijkt opzich logisch: vuurwerk in de avond, vuurwerk in de ochtend. GisteravondZoals ik jullie reeds vertelde was het een groot feest gisteravond. De muziek, de indrukken, de mensen...ze dansen nog steeds door mijn hoofd. Dit keer dus geen stampende kater, maar sierlijk dansende gedachten in mijn hoofd.Zoals ik ook vertelde werd de avond afgesloten met vuurwerk. Vervolgens vulde ik, samen met wat vrienden, het maagje met wat Indische curry en djapati. En dat heeft ook zo zijn...
Lees reisverhaal » -
Een intense dag
Een drukke dag. Alhoewel in India is voelt een dag al erg snel `druk` aan. Door de hitte, de cultuur en het hele tijdsbesef kan je hier minder doen dan in Nederland. Dat is maar goed ook. OchtendOm 9 uur heb ik een afspraak in een dorpje zo`n twintig minuten buiten Auroville. Ik ga naar een stichting, Mohanan. De stichting geeft kids de kans om zich creatief te uiten, dat wordt hiet op school namelijk niet gedaan. De Indische regering hecht vooral veel waarde aan feitenkennis. De kids worden...
Lees reisverhaal » -
Tuinkabouter
Zonder puntmuts weliswaar. Geen hengeltje in zijn hand, geen kaplaarsjes aan. Maar toch staat hij in de tuin, aan de rand van de vijver. Kaboutertje PunjabiHet alarm zet ik af en ik zwaai de deur open. Een steeds intensievere Indische zon lacht me tegemoed. Of het een vriendelijke of een sarcastisch lachje is, weetik niet. Ik ben namelijk aardig verbrand.De Amma staat voor de deur en begint direct het terras te vegen met een echte ouderwetse roe (je weet wel, zwarte piet). Voorzover nog geen...
Lees reisverhaal » -
Twee invalshoeken
Wederom was het een interessante dag en ongemerkt ook een interessante nacht. En denk nu niet meteen....Nee ik leef als een monnik dus..... Een nacht en een dag, twee invalshoeken. De nachtLangzaam opent hij zijn ogen. Niet dat ze lang gesloten zijn geweest, slechts twee uurtjes slaap. Even laat hij zijn ogen wennen aan het duister, slaat zijn doek om en stapt over de drempel.De straatjes die tussen de hutten doorslingeren zijn stil. Hier en daar lopen nog wat zwerfhonden. Sommigen van de...
Lees reisverhaal » -
Schorpioen?
Krabben, slangen, ratten, kikkers, koeien, geiten en olifanten. Allemaal kwamen ze langs, ik lijk tijdelijk in een kleine dierentuin te wonen. Maar vandaag kwam ik een schorpioen tegen. Actief voor de docuAangezien alles in India anders loopt dan verwacht, is het zaak om enerzijds de slogan `go with the flow` eigen te maken. Anderszijds is een bepaald niveau van creativiteit een vereiste om hier te kunnen slagen, zo ook met een documentaire.Na een aantal dagen stress vorige week, kwamen de...
Lees reisverhaal » -
Heftige ervaring
Vorige week leerde ik een zwitserse vrouw kennen die vrijwilligerswerk doet bij een plaatselijke stichting. Ik ging een middag met haar mee, en dat werd een heftige ervaring... De vrouw heet Ingrid en is een fysiotherapeut. Ze is net als ik een paar maanden in India. Toen ik haar leerde kennen hadden we het al even gehad over het vrijwilligerswerk wat ze hier dagelijks deed. Vandaag ging met haar mee.In de tsjokvolle en drukkend warme bus hobbelen we richting Pudicherry. Onderweg hebben we het...
Lees reisverhaal » -
Pijnlijke stilte
Nee, aan ontmoetingen met interessante gesprekken geen tekort. Dat is wel duidelijk. Toch kwam ik er vandaag achter wat de daadwerkelijke betekenis van deze titel is. Stichting bezoek7 uur, de zon staat net boven de horizon, er wordt op de deur geklopt. Oja het is zondag, dus de tuinman. Ondanks de hitte presteert hij het om 4 uur achter elkaar in de tuin te zwoegen. Ik wil hem helpen door ook wat emmers water in de tuin uit te gieten. Maar elke emmer die ik leeggiet vult zich direct met de...
Lees reisverhaal » -
Eten en gegeten worden.
In India is niet alleen mijn ritme anders, ook de dagelijkse maaltijden zijn net iets anders dan thuis. Alhoewel thuis eet ik ook wel fruit, maar dat is hier lekkerder. Thuis eet ik ook pittig, maar dat is hier veel pittiger! EetritmeDit keer kan ik de Indiers toch echt niet de schuld geven van de halve crematie van mijn smaakpapillen op mijn tong. Nee, soms is het zaak Napoleon na te bootsen en de hand in eigen boezem te steken.Bijna iedere dag begint met wat fruit en yoghurt. Bij deze even...
Lees reisverhaal » -
Vader tijd en zijn broertje.
Al lijkt de tijd in India weinig betekenis te hebben, tocht vliegt het voorbij. Vandaag zit ik alweer precies op de helft van mijn reis avontuur. En tot nu toe doet het me allemaal erg goed! Vadertje tijdEigenlijk heb ik hem nooit echt gemogen. Heb je hem nodig voor een uitgebreid gesprek, raast hij voorbij. Kan je hem werkelijk niet uitstaan, blijft hij maar tegen je aan staan zeuren.De Indische broer van vadertje tijd, oompje tijd, gedraagt zich wat meer als het jongere `chil man` broertje....
Lees reisverhaal » -
Snorren naar/in Chennai
Al word ik hier iedere morgen al op tijd wakker, vanmorgen ging het wekkertje extra vroeg. Om half zeven kroop ik onder de klamboe vandaan, stapte in mijn hippe broek, schoof in mijn slippers en streek neer in de taxi. OnderwegOpstandig zijn ze, mijn oogleden. Ik doe alle moeite ze open te houden om het voorbijrazende landschap te kunnen zien, maar ze lijken een eigen leventje te leiden. Het eerste uur van de reis mis ik dus. En dat terwijl ik het reizen en het onderweg zijn hier juist zo gaaf...
Lees reisverhaal »
