15 februari 2010: Laatste dag Wereldreis

Beoordeel dit verhaal:

(2 stemmen)

Een dag van opruimen. Een dag van afscheid. Een dag van bezinning. En een dag van vooruit kijken.

Het begin van de reis ging erg snel. We wisten vaak wel hoeveel dagen/weken we op pad waren. En op een gegeven moment konden we dat loslaten. We hadden geen problemen met het trekken; van de hotelkamer naar de villa, van een trekkershut naar een motel. De koffers en bagage hebben hun werk goed gedaan. En dat wat we dachten dat we het meeste zouden missen van ons huis, ons eigen bed met lekker kussen en de eigen badkamer, was maar een klein gemis. Het grote gemis is de bank. Bijna kunnen we weer af en toe lekker hangen. Geen kussens meer achter de rug te duwen en voelen we geen harde houten leuningen meer onder de benen. En bijna hoeven we geen hoofdlamp meer op het hoofd om de kinderen te laten slapen.

Met veel plezier hebben we (bijna) iedere avond onze foto’s bekeken en ons dagboekverhaal gemaakt. Toch is het best prettig om de avonden weer anders te besteden: sporten, een kopje koffie (of liever thee) bij vrienden of lekker hangen voor de open haard. We zien ook niet op tegen ons werk, we hebben beiden leuk werk, maar in het dagelijkse ritme hebben we nog totaal geen zin. Het wassen, schoonmaken en boodschappen doen, is nu eenmaal niet onze favoriete bezigheid. Ans heeft Peter vast gevraagd om het werk te waarschuwen dat de pakken, en met name de overhemden, eruit gaan. Vanaf nu alleen nog makkelijke kleding, die niet hoeft te worden gestreken en die niet snel ‘ruikt’ (wat een uitvinding trouwens).

in de afgelopen 15 weken hebben we ontzettend veel gezien en gedaan. We hebben 35 verschillende overnachtings- plaatsen gehad: 1 villa, 1 jeugdherberg, 1 vakantiehuis, 5 hotels, 13 motels en 14 campinghuisjes.

We hebben diverse transportmiddelen gebruikt waaronder uiteraard het vliegtuig (11 vluchten waarvan nog 2 te gaan, 60 uur en 47.889 km) en de auto (5200 km in NZ en 3500 km in USA). Maar we zaten ook in een trein, tram, taxi, bus en op de boot (diverse soorten), scooter/motor, Hägglund en een 8-wheel drive.

We hebben veel natuurverschijnselen gezien. Naast bergen, zee en rivieren zagen we ook vulkanen, lavastrand, vele soorten fruitbomen, theeplanten en koffie- en cacaobomen, rijstvelden, koraalrif, regenwoud, lange witte wolken, boulders, versteend woud, fjorden, watervallen, blowholes, gletsjer, gletsjerrivier en -meer, groensteen, pannenkoekrotsen, helderste water ter wereld, kratermeer, geisers, rivierbron, heetwaterbronnen en –strand, modderpoelen, breuklijnen, zoutmeer, canyons, woestijn, sequoiabomen, en mooie zonsondergangen.

We hebben ook met veel dieren kennisgemaakt. De paarden, koeien, ezels en schapen kenden we al. Maar wat meer ongewoon in de vrije natuur waren de apen, tropische vissen, dolfijnen, zeeschildpad, olifanten, albatros, witte reiger, glimwormen, zeehond, geeloogpinguïn en de blauwe pinguïn, kiwi, fantail, tui, morepork, kea, weka, jan van gents, zeepaardjes (pipefish), heremiet kreeftjes, sunfish, coyote, zwartstaartherten, eekhoorns, kolibri, zeeotter, zeeolifant, de vinwalvis en de grijze walvis en natuurlijk de gekko.

Het aantal bijzondere gebouwen dat we hebben ingelopen valt mee, maar ze worden er zeker niet minder om. Wat dachten jullie van de Borobudur, de Prambanan, de Skytower, State Capitol, Golden Gate Bridge en Alcatraz?

Diverse Musea hebben we ook aangedaan deze reis. We waren in Antarctic Encounter in zowel Christchurch als Auckland, de chocoladefabriek, Puzzling World, Te Papa, Te Puia, Aquarium Monterey, Exploratorium en het Getty museum.

En we hebben veel sportieve activiteiten ondernomen: zwemmen, zwemmen met dolfijnen, snorkelen, luge, geocaching, blowcarten, trampoline springen, jetboat, klimmen, kanoën, zeilen, zorbing, zandduinen beklimmen, motorrijden, skiën, fietsen, tubbing, sleetje rijden en natuurlijk sneeuwkettingen omleggen. En laten we vooral niet de ontzettende lange wandeltochten in Disneyworld vergeten.

Menig voorstelling is bijgewoond (en soms hebben we zelf mogen uitvoeren) van de Angklung, Gamelan, Barong dans, Maori-dansvoorstellingen (zelfs 3), Disneyshows en een NBA-basketbalwedstrijd.

En we hebben feesten gehad. Sinterklaas, kerst, jaarwisseling en natuurlijk Amy’s verjaardag!

Verder hebben we genoten van onze contacten met jullie. De reacties, via de website en privé, werden warm ontvangen. De website werd tijdens de reis tot nu toe circa 4.500 keer bezocht. De vaste lezersgroep begon met circa 50 leden en verminderde tijdens de reis tot net iets onder de 30. Vinden we toch nog een groot aantal. Bedankt voor al jullie aandacht. We hopen dat jullie hebben meegenoten.

Onderweg hadden we voor de meiden wat meer contacten verwacht. Helaas waren de online mailadressen van de meiden niet erg handig om dit wat te compenseren (skype deed dat gelukkig wel). Bij deze dan ook onze excuses aan alle familie, vrienden en vriendinnen die via de mail contact hebben geprobeerd te zoeken met Joyce en Amy en waarop je geen reactie hebt gekregen. Sorry. We hopen het over een paar dagen goed te kunnen maken met live-contact.

Zo’n 105 dagen geleden begonnen we de reis met vele verwachtingen en vol hoop. We hebben onderling tijdens het eten al vaker besproken wat onze top 5 of 10 zou worden. Dit eindigt altijd in een top 100. Bij het eten gisteren bespraken we voor de verandering eens onze blunders/tegenvallers deze reis. Deze bleven beperkt tot luxe tegenvallers zoals geen vliegende albatros, geen helikopter boven de gletsjers, geen jetboat in Queenstown, dingen ergens vergeten of kwijtgeraakt. Zelfs de ziekten in Indonesië wijzen ons op onze luxe van hygiëne in ons kikkerlandje.

We hebben geprobeerd om alle dagen als een wonder te ervaren en met beide handen aan te pakken. Wij denken dat dat gelukt is. We hebben genoten. Van iedere dag. En van elkaar. De spaarpot  is naar de haaien, maar we zijn schatten rijker.

We eindigen dan ook graag met de levensspreuk uit Cook Islands:

Life isn`t measured by the breaths we take, but by the moments that take are breath away