eindelijk stroom

Beoordeel dit verhaal:

(2 stemmen)

Eindelijk tijd voor verhaal en er is stroom

Tja, de laatste tijd heel veel stoomstoringen gehad n als er wel stoom was dan had ik andere dingen te doen en kon dus niet op de site. Ik zag dat er zelfs een groot deel van mijn vorige verhaal verdwenen is. Dus maak ik dat maar eerst eens af.

Vevolg free foodmarket.
Toen de bobo`s eindelijk uitgesproken waren en waar geen mens naar luisterde konden we dus eten. Ondertussen was het verschrikkelijk druk geworden maar ondanks die drukte ontstond er geen gedrang, iedereen wacht rustig zijn beurt af. Zoals ik al schreef willen veel Thai graag met je in contact komen, dat was dus hier niet anders ook omdat er niet veel waren. Wij waren weer zo`n beetje de enige falang en zoals ik al zei dan krijg je een voorkeursbehandeling. Soms voel ik me dan wel opgelaten. Je wordt geooon naar voren getrokken door enkele standhouders terwijl er een heleboel mensen staan te wachten. Je kunt dan ook niet weigeren en de andere Thai gaan gewoon aan de kant. Ik heb dus van alles geprobeert en het meeste was weer heel lekker maar ook een keer heb ik stiekem een prullenbak opgezocht omdat het heel vies en ook nog eens erg scherp was. Op een gegeven moment ben ik maar weggegaan omdat ik erg vol zat en ik steeds weer nieuwe dingen moest proeven. Ze zijn met koken ook erg inventief. Bij een tentje hadden ze bamboe van ongeveer 80 cm en daar een luikje in gemaakt. Ze deden daar een klein beetje saus in met wat kruiden en dan een eimengsel. Het luikje dicht en de hele handel op de barbeque en na 15 min was het klaar en had je een heerlijke ommelet. Ook stonde ze er met eigen gemaakt ijs, wel lekker maar bij lange na geen italiaans ijs. Ik wou ook nog de lokale drank proberen maar die was al na een half uur op en was ik te laat. Want de Thai houden ook wel van een borrel en ik heb gehoord dat hier ook veel alcoholisten zijn.
Na de foodmarkt zijn we ook nog op de gewone markt geweest. En tot onze stomme verbazing verkochten ze daar grote posters van de keukenhof, wat ze zelf nit wisten wat het was trouwens. Ook op zo`n markt laten ze je van alles wat proeven dat ik ben in tijden niet zo vol gewwest. Na met elkaar nog een bietje gedronken te hebben zijn we om 9 uur met zijn allen in de laadbak van de truck weer teruggegaan.

Zondags was er in Ranong, een stad op 50 km van hier, chinees nieuwjaar. Ik ben daar met Bow op mijn brommer naar toegegaan. Ik de heenweg gereden en hij weer terug omdat ik het hier in het donker niet zo prettig rijden vind. We zijn naar een cafe geweest waar de andere vrijwilligers ook vaak naar teogegaan en hebben daar pool gespeeld en gegeten. Pizza, eindelijk wat anders dan rijst. Na het eten de markt op met Kai, ned jongen, Raf en Ben, 2 franse jongens. ben is bijna 2 meter lang en die had veel bejijks. De mensen nemen hem van top tot teen op omdat ze niet kunnen geloven dat hij met zijn voeten op de grond staat. Op de markt staonden een paar meiden en ladyboys condooms uit te delene en als ze die aan iemand hadden gegeven ging 1 van hen met ze op de foto. Bij Ben was dat anders, ze sprongen op zijn rug en hingen aan zijn amen al met al weer heel hilarisch. Het was onzettend drk op de markt zodat je je neit bij de kraampjes kon blijven staan je werd gewoon in de massa vooruit gedrkt. Daarom zijn we maar op tijd naa huis gegaan.
Maandag ben ik weer lekker op de brommer wezen rjden en het eindddoel was het strand. Daar waren Kai, Nong en Femke ook. We hebben met elkaar gevollybald en gezwommen. De anderen waren liftend gekomen en omdat het eerste stuk van 10 km bijna geen auto`s rijden heb ik Fenke en Nong op de brommer naar de grote weg gebracht. Ik heb dus nu ook ervaring om met zijn drieen op de brommer te rijden. Dat is hier heel gewoon, soms zie je ze wel met drie volwassenen en 2 kinderen rijden. Ook zie je ze wel met baby`s op de arm achterop zitten.
Trug op het strand met Kai heerlijk gegeten en daarna samen op de brommer naar huis.
Dinsdag was het werken geblazen en het was die dag ontzettend heet. Vooral omdat je ook in de zon werkt als je stenen maakt want die moeten in de zon drogen. k voelde me die dag al niet zo lekker maar ja je zet door he. `s Avond heb ik Bow op de brommer naar ranong gebracht. Hij ging met de nachtbus naar Bangkok om zijn Franse vriendin op te pikken. We hebben toen nog heerlijke pad thai gegeten in een onooglijk tentje maar die in de hele streek bekend staat om zij pad thai en het was ook weer onzettend lekker. Toen ik thuis kwam had ik al wat hoofdpijn en volgende ochtend was het nog erger en ben niet aan het werk gegaan. In de nacht van woensdag op donderdag was het net of mijn kop uit elkaar knapte en dus heb ik donderdag ook niet gewerkt.
Vrijdag voelde ik me beter en omdat het allen overleg was en voorbereiding van zaterdag ovoor de kinderen heb ik weer gewerkt. Vnadaag zouden volgens Bow 3 nieuwe mensen komen uit Nederland. Tot onze verbazing bleken het Fransen te zijn. Ben en Helene, een stelletje die al meer dan een jaar op reis zijn van ongeveer 28 jaar, en Boris een jongen van 25. Kai, David en ik zijn nu de enige ederlanders en we zijn dus met 5 Fransen. Vooral het stel zijn leuke mensen en daar heb ik heel goed contact mee. Zij wonen in Bretagne en ze hebben mij en Carolien al uitgenodgt om deze zomer bij hun langs te komen. We kunnen of bij hun in huis slapen, is een groot huis, maar we mogen ook de tent opzetten op hun land.Zaterdag dus weer kinderdag. Er waren er dit keer ongeveer 30. Het was ook weer heel warm en we stonden op een plek waar bijna geen schaduw was. Opeens werd ik duizelig en werd het nme zwart voor de ogen en ging ik tot grote schrik van de anderen onderuit. Nong heeft me naar de schaduw gebracht en Bow heeft cola voor mij gehaald en war zoete dingen. Na een dik uur voelde ik me in staat om brommer te rijden en ben ik maar nar huis gegaan. Ik heb de hele dag en avond in de hangmat gehangen en op tijd naar bed gegaan.
Die nacht eindelijk ok weer eens goed geslapen en ik voelde me zondag helemaal prima en ben op de brommer naar de monkeetempel geweest. Was heel leuk daar, apen die niet zo erg opdringerig zijn. De tempel lag op een prachtige plek in de bocht van een rivier. Ik heb een hele poos met een Thaise vrouw zitten praten. Zij wou graag haar engels weer eens gebruiken. Ze had in een hotel in Krabi gewerkt en werkt nu sind 4 jaar in een winkel waar nooit westerlingen komen. Ze had haar 2 dochtertjes bij zich die ook een beetje ebgels spraken. Al met al heel gezellig. Daarna ben ik weer op de brommer gestapt en naar een stand gegaan. Daar was ik weer eens de enige falang. Soms wordt ik er wel moe van dat er een heleboel iets van je willen. Vaak kunnen ze alleen maar vragen waar je naar toe gaat en waar je vandaan komt. Vandaag zelfs gehad dat ik iemand tegen kwam die ook op de brommer zat en toen hij mij zag is hij omgekeerd om me achterna te gaan. En dan vragen die je weer waar je naar toe gaat en als je zegt dat je alleen maar een beetje rond rijdt begrijpen ze je niet.
Bij het strand weer heerlijk gegeten en daarna op naar huis. Toen ik thuis was had ik een dikke 200 km gereden. Ontzettend leuke gehad en veel mooie dingen gezien.Maandag met Boris op de brommer naar de hotsprings gewwest. Dat is vlakbij Ranong. Er komt water uit de bergen dat zo` 65 graden is. Te heet om in te zitten en daarom wordt het afgekoeld tot 40 graden. Dat isook nog erg warm om zomaar in te zitten. Het water in de rivier is afgekoeld tot ongeveer 30 graden en daar kun je wel inzitten. Er zwemmen ook van die visjes in rond die je dode huidcellen van je voeteneten net als in Bangkok.  Boris vond het eerst maar niks maar na een tijdje was hij er ook aan gewend. Na de rivier neem je dan een koude douche en dan kun je langzaam aan in het water van 40 graden gaan. Als daar uitkomt kun je precies zien tot hoever je erin bent geweest want dat stuk van je lichaam is rood. je kunt dit zoveel herjhalen als je wilt.Vervolgens Ranong in om tot mijn grote spijt de brommer terug te brengen. Hij heeft me 3 weke overal naar toegebracht. We zijn toen een lekkere sandwich gaan eten en nog wat in de tad gelopen en toen naar het cafe waar Kai Ben en Raf ook waren. Raf en Ben waren naar Ko payam geweest en Kai naar Ko Rang. Weer gegeten daar en toem moesten we ons haasten om de bus te halen. Want eten bestellen in Thailand is geduld hebben en je krijgt je eten ook niet allemaal tegelijk. De bus wou net vertrekken dus mooi op tijd.Dinsdag was het gelukkig niet zo warm en konden we lekker werken. Bow is ok weer terug met zijn franse vriendin zodat de fransen nu behoorlijk in de meerderheid zijn. Bow vroegons of we `s avonds mee wilden naar een begrafenis bijeenkomst. De moeder vaneen voormalig "wethouder" van het dorp was overleden. Dat beteken dat er 8 dagen lang in een grote tent allerlei mensen langskomen uit de hele omgeving. Zeer appart want er wordt veel gelachen gegeten en gedronken. Eigenlijkvieren ze dan eht eind an een leven zoals Bow het uitlegde. Je geeft dan wat gels in een enveloppe en je wordt naar een tafel begeleid waar je eten gebracht wordt. De vader nodigde ons uit om de volgende dag ookte komen. Dat was de laatste dag en dan wordt ereen traditioneel schaduwspel opgevoerd. Omdat we woensdag behoorlijk hard gewerkt hebben en het ook benauwd was waren we allemaal behootlijk moe en zijn we niet geweest. `s Middags hadden we al wat gerommel gehoord in de verte en s` avonds bgon het te regenen en niet zo zuinig ook. De volgende ochten regende het nog zodat we niet konden werken. Het was de bedoeling dat we `s middags om 13.00 uur opgehaald zouden worden om naar het strand te gaan om Bow te helpen bij het versieren van het strand waar de trouwerij plaats vindt. Om half 2 nog geen auto dus Bow gebeld. Die zei dat we rustig af moesten wachten omdat de chauffeur nog bamboe aan het kappen was. Om 14.30 uur was de auto er eindelijk. De chauffeur had ook zijn vrouw en kind meegenomen zodat er voorin geen plaats meer was en er in de bak zoveel spullen lagen dat we helemaal opgevouwen daar moesten zitten een uur lang. Ik heb voor de eer bedankt net als het farnse stel en wij zijn achter gebleven. Wat mij dan wel ergert in de Thai is dat ze helemaal niet zeggen dat het zoland kan duren en datze je rustig laten wachten. Ik oel me dan niet echt sreeus genomen en dat is vreemd.
Bij het eten `s avonds was er weer rijst en groente en vlees in een saus chili genoemd. Eigenlijk hadden we het allenmaal wel gehad met dat en omdat we vrijdag toch vrij waren heb ik voorgesteld om dan zelf te gaan koken. Iedereen was daar voor en omdat het franse stel graag mogen koken wilden zij de leiding er wel in nemen. Omdat de moeder of de zus van Bow altijd voor ons koken moeten we dat doorgeven maar ze spreken geen engels. Omdat Bow er niet was heb ik aan Jack, een Thaise jongen, of hij dat wou geven. Hij is direct naar ze toegegaan. Tot mijn verbazing werd ik vrijdagochtend door Bow gebeld. Hij vt oeg mij wat onze plannen waren voor vandaag en voor hoeveel mensen zijn moedr moest koken. Toen ik zei dat Jack had doorgeven dat wij zelf zouden koken zei hij dat zijn moeder dat niet wist. Hij zei ook dat wij waarschijnlijk niet wisten hoe wij het gas aan moesten zetten. De verborgen boodschap was dat ze leiver niet hadden dat wij gebruik maakten van hun keuken. Ik heb er toen maar in toegestemd oen hij vroeg of het goed was dat zijn oeder zou koken. Naderhand bedacht ik me dat er op het terrein waar wij altijd werken ook 2 keukens zijn. Om 11 uur kwam de meoder om de lunch te maken en zij probeerde mij iets duidelijk te maken maar wij begrepen het niet en daarom Bow maar weer gebeld. Moeder vond het nu toch wel goed maar we hadden het idee dat het niet van harte ging en daarom maar gevraagd of we de keueken op het terrein konden gebruiken en dat was goed. Dit is typisch een voorbeeld van hoe Thai communiceren. Ze zullen nooit rechtstreeks ne zeggenn. Dat is niet beleefd en ze proberen het dan met een slinkse omweg of ze zeggen ja en doen het vervolgens niet. Ik vind dat zeer vermoeiend. Ik heb net een boek gelezen dat cultuurshock in Thailand heet. Daar worden dit soort dingen ook in besproken en i herken er veel in. Eerst sta je te kijken van hoe vriendelijk de Thai zijn. Daarna valt je het lawaai en andere negatieve dingen op om vervolgens als je het over je heen laat komen weer kunt gaan waarderen. Na een tijdje zie je dan weer de negatieve dingen en dat heb ik nu dus ook. 10 Weken in een land met een heel ander cultuur kan zeer vermoeiend zijn en soms krijg je daar dan een shock van. Dat heb ik nu ook wel een beetje. Blij dat ik volgende week naar Pukhet ga waar ik een beetje de toerist uit kan hangen en daarna naar huis. Mis de kinderen en Carolien en vrienden nu steeds meer.
Het Franse stel is al meer dan een jaar op reis en ik had het laatst met haar er nog over of het nooit eens gaat vervelen. Op een gegeven moment lijkthet me dat je het wel gehad hebt met tempels, bergen, watervallen dorpjes en steden te bkijken. Zij gaf dat ook eerlijk toe en dat ze periodes heeft dat ze zich behoorlijk verveelt. Ik heb wel wat geleerd van deze periode. Als ik ooit weer voor een wat langere tijd op reis ga dan wil ik 2 weken ergens werken en dan een week reizen, weer 2 weken werken en dan een week reizen enz.
Ompositief te eindigen, want positief staat wel voorop in deze periode. Morgen naar de bruiloft, zondag onze goodby party. Deze week gaan Mickey,Japans meisje, Femke,ned, Kai, Geraldien en Wilco. ned stel Kai en ik weg. Daarom eenklein feestje zondag en maandag ga ik samen met Kai naar Pukhet. Daar heb ik veel zin in.