Tegenstrijdigheden in het kwadraat
| (1 stemmen) |
Dan denk je na 2 weken het land en de cultuur een beetje te begrijpen, mooi niet! Er gaat geen dag voorbij in dit chaotische doch rustige, mooie doch lelijke, arme doch rijke land zonder dat ik me enorm verbaas over de tegenstrijdigheden...
Of het nu doordeweeks is of in het weekend, iedere dag doen mijn wenkbrauwen weer verwoede pogingen mijn haargrens te bereiken. En ik kan je vertellen, met de dag lijken ze steeds beter in die poging te slagen. Een kleine opsomming: - Ik zit in een heerlijk huis. Misschien voor Nederlandse maatstaven niet bordevol luxe, maar ik heb niets te klagen. Groot huis, computer, aan het strand, hangmat...perfect! Ook het `complex` om het huis is schitterend en oogt als een tropisch pronkstuk. Echter, stap buiten de poort en zet je ene voet zo`n 10 keer voor de ander (afwisselend natuurlijk anders kom je ook niet ver) en je komt in een totaal andere wereld. Hutjes van palmbladeren. Stoffige weggetjes met het riool in de goot. Overal afval, dus automatisch veel vliegen. Het wijkje zelf is tegelijkertijd het openbaar toilet en de mensen hangen voor de deur `armoede` uit te stralen. Een verschil wat met de uitspraak `messin with the mind` uitlokt! - Tegelijkertijd verbaas ik mij ook juist weer over de bewoners van deze (niet bepaald nieuwe vinex) wijken. Hoewel de hutjes er armoedig uitzien, het straatbeeld ook niet al te fraai is, verschijnen er soms rare beelden op je netvlies. ` Huh, nee wacht, dat snap ik niet` op school dacht ik het niet vaak, maar hier!? Loop je langs zo`n hutje/huis waar een man buiten staat die je niet direct in het hokje `overdressed` zal plaatsen, staat hij te bellen met een gloednieuw mobieltje, waar menig Delftenaar nog jaloers op zou zijn, in zijn hand?! Snap jij het? Hij zei nog net niet: Hoi Ik Ben Ben... En toen ik zijn hut in keek, besloten mijn bruine ogen hun oogkassen maar per direct te verlaten. Midden in het donkere rokerige hutje, pronkt een sony breedbeeld televisie...tsja waarschijnlijk kunnen ze ook hier niet zonder Pauw&Witteman. - Iets anders wat ik zo lastig vind, is dat er in India een kleine groep is die heeeeel erg rijk is. Toevallig zag ik er pas een paar aankomen in het resort hier vlakbij. Gekleed in de meest schitterende kleuren, geheuld in doeken van satijn en fluweel. En wat dan `s avonds opvalt is dat er bij hun auto/bus de gehele dag en nacht een mannetje staat of zit. Hier krijgen de chauffeurs namelijk geen kamer, neejoh die kunnen best een week in de auto leven. Tsja, dan moeten de buschauffeurs van Veolia ook niet meer klagen, dacht ik zo! Hardlopen. Een stukje hardlopen gaat hier wat anders dan een stukje hardlopen door het Delftse Hout. Vanmiddag besloot ik een lang stuk langs de branding te joggen. Het veranderde al snel in een soort hink stap sprong tussen de drollen van de vissers door. Let op, een extra hindernis...de vissers vinden het totaal geen probleem er Live nog eentje bij te produceren... Vandaag geen poezie, maar wist je dat: - het rare gefluit dat ik al twee weken hoor geen vogel is, maar afkomstig is van de gekko`s in het dak. - er hier soms plots vissen uit de hemel vallen? De kraaien verliezen nog wel eens wat tijdens hun capriolen in de lucht. - het onderwerp van mijn 1e werkstuk ooit voorbij kwam vliegen: een echte Zee arend!
