Eten en gegeten worden.

Beoordeel dit verhaal:

(0 stemmen)

In India is niet alleen mijn ritme anders, ook de dagelijkse maaltijden zijn net iets anders dan thuis. Alhoewel thuis eet ik ook wel fruit, maar dat is hier lekkerder. Thuis eet ik ook pittig, maar dat is hier veel pittiger!

Eetritme

Dit keer kan ik de Indiers toch echt niet de schuld geven van de halve crematie van mijn smaakpapillen op mijn tong. Nee, soms is het zaak Napoleon na te bootsen en de hand in eigen boezem te steken.

Bijna iedere dag begint met wat fruit en yoghurt.

Bij deze even een officiele mededeling: verse Indische papaya is uitgeroepen tot lekkerste fruit allertijden.

`s Middags ga ik naar Aurelec. Bij deze eetgelegenheid is alles gebaseerd op gezond eten vol met vitaminen en mineralen. Erg gezond dus.
`s Avonds is het meestal een simpele salade of een boterham. Gisteravond dacht ik, agh doe eens gek, laten we op de Herman den Blijker tour gaan en zelf wat in elkaar knutselen.
Bij een kraampje een goede zak rijst gehaald. De ruime keuze aan verschillende kruiden zorgde voor een lastig beslismoment. Na wat getwijfel toch maar een mooi gele kruide aangewezen.
Thuisgekomen vliegt alles in de pan. Beetje kokend water, wat olie en een kind kan de was doen. Ondertussen een beetje interessant in de pannetjes roeren, zodat het lijkt alsof je nog echt aan het koken ben ook.
Hoppa, alles in een kom en smullen paar. De trek is groot, dus snel een paar grote happen naar binnen. En toen barstte de bom...
Een combinatie van fosfor, kruisrakketten, zoutzuur en buskruit maakte zich over mij meester. Het zweet druppelt van mijn voorhoofd en de stoom slaat uit mijn oren. Snel afblussen met drie liter water, maar alsnog hoor ik ergens in de verte: I love the smell of Napalm in de morning!

Voetenwerk

Vandaag bezocht ik een soort meditatiecentrum midden in de bushbush. Een aangename stilte, doorbroken door gefluit van tropische vogels, stelde zich aan mij voor. De ruimte die ik binnen ging straalde een en al meditatie uit. Donkere houten vloer, schuifpanelen en overal zicht op de natuur.
Na de workshop die hier werd gegeven, een kopje thee drinken. Midden in het gebouw bevindt zich een soort kleine vierkante vijver. Ik zie wat mensen pootje baden en besluit hen maar na te bootsen.
Ik wist niet dat mijn voeten zo onweerstaanbaar waren! Tientallen visjes storten zich op mijn tenen als Amerikanen op de McDonald. In het begin kietelt het verschrikkelijk, maar als je er aan went is het nog best aangenaam ook. Ik denk dat ik thuis maar een vissenkom met deze visjes aanschaf,...leuk voor de visite!

In de zee

Tijdens mijn ` 4 uur de zon staat al laag aan de hemel` duik in de zee, raak ik in gesprek met een man van in de veertig. Hij komt uit New York en is op rondreis in India. We raken in een interessant gesprek en komen er al snel achter dat we al een uur staan te praten. Terwijl de golven onverstoord op ons inbeuken.
Het blijft erg leuk en interessant zoveel mensen te spreken. Een kleine opsomming van de laatste dagen: een zwitserse masseuse, een australische filmmaakster, een nederlander die bij het ANP werkte, een franse tandarts, twee duitse en amerikaanse studentes en een karatekid uit Letland. Lekker multinational bezig dus! Ik leer nog eens Engels spreken...

Indiase dans

Ik kom net terug van een klassiek Indiaas theaterstuk. Alhoewel het stuk zelf niet al te enerverend was (de Indiase-Engels taal is nog steeds lastig te verstaan) waren de Indiase danseresjes wel erg gaaf om te zien. De soepele, vloeiende en erotische dans was erg mooi! Ik denk dat ik toch maar wat meer Bollywood films ga kijken...

Zee arend

Tijdens het gesprek in zee met de New Yorker, vloog er twee meter boven ons hoofd een Zee arend. In zijn grote klauwen had hij zijn buit: een mooie zilvere vis. Wat volgde was een mooi schouwspel: alle kraaien in de buurt gingen achter de arend aan om de vis proberen te stelen. Het moment waarop mijn gesprekspartner opmerkte:

`That`s what it`s always like, the minute you`ve got something, somebody else will try to grab it.`