Happy New Year!

Beoordeel dit verhaal:

(0 stemmen)

56 dagen. 1344 uren. 80640 minuten. 4838400 momenten van een intens leven. De tijd staat nooit stil, begint niet en stopt nooit. Toch is het aftellen begonnen...

De klok tikt de momenten weg

Leunend tegen de muur. Boven zijn hoofd tikt een vergeelde plastic klok de seconden weg. Het is ondertussen reeds 22.00 uur als de de eerste Dosai op het bananenblad wordt neergelegd. In het kleine lokaaltje langs de weg klinkt Hindi muziek uit een klein oud radiootje.
Op straat is het redelijk rustig, binnen zitten drie Tamils met opgestroopte mouwen. En ook hij eet met zijn handen. Al is hij duidelijk niet van Indiase bodem, hij lijkt er al redelijk aan gewend. En al hij is fysiek aanwezig, zijn gedachten zijn dat duidelijk niet.
Waar zou hij aan denken?

`Hoe moet ik beginnen? Wat is belangrijk om te zeggen? En wat moet ik zeggen dat belangrijk is?" Deze gedachten gingen vanavond allemaal door mijn hoofd. Zonder de antwoorden begin ik alweer aan mijn laatste reisweblog. Helaas.

Zet die stap

Ruim een half jaar geleden was het plotseling daar. Een idee in mijn hoofd, het had een aardig formaat. Een reis naar India, er even tussenuit, meer van de wereld zien. Dat soort dingen.
Later kwam het hele idee om het afstuderen en het sociale project te combineren met de drang om naar india te gaan. Een half jaar leefde ik met mijn ogen gericht op de horizon.

En toen zette ik die stap. Uit het vliegtuig. Op Indiase bodem. Midden in de nacht kwam ik aan en was direct al zo enthousiast over dit avontuur. Zelfs doodvermoeid wilden mijn ogen zich niet sluiten voor alle aanblikken van dit land in ontwikkeling.
De volgende ochtend werd ik wakker, keek uit over de zee en begon te lopen. Lopen door dit land, door de tijd en door alle ervaringen. Ik liep, zonder doel, al is dat een doel opzich!

Chaos in ontwikkeling

Ik gaf India een hand, stelde me voor. Ik kon India niet direct verstaan maar dat was geen reden om niet tot nadere kennismaking over te gaan.
India bleek een land van extremen. Extreme hitte, extreme drukte, extreem verkeer en extreme tegenstellingen. India bleek een intens land. Het bood me intense ervaringen, intense gedachten en intense ontmoetingen.
De chaos van India is enigzins in ontwikkeling en er is ook zeker sprake van een `georganiseerde chaos`. Daarbij komt, juist de chaos, het ontbreken van een duidelijke structuur zorgt voor een schitterende en bewonderingswaardige sfeer.
Gastvriendelijkheid, ik heb het met eigen ogen mogen aanschouwen. Zelfs de armste mensen waren vriendelijk, nodigden me uit in hun hut. En natuurlijk, natuurlijk bedelen ze. Maar geef ze eens ongelijk.

Laat me even denken

Wat was het mooiste moment? Als je die vraag stelt, zal ik je wat tijd vragen om na te denken. Na 4 weken zal ik eens kijken of ik je kan antwoorden. Maar goed, aangezien wij westerlingen nooit veel tijd hebben zal ik alvast een poging doen. Een aantal mooie, intense en/of leerzame momenten:

- Mijn eerste rit naar Pundi, achterop de motor mijn eerste echte kennismaking met India.

- Mijn eerste wandeling door de kleine dorpjes. Geconfronteerd met de armoede.

- Meditatie momenten in de Matrimandir.

- De bezoeken aan de verschillende stichtingen. Vooral in de kleine dorpjes waar ze geen westerlingen gewend zijn.

- Zelf voor het eerst Pundi in. `s Avonds door de gezellige chaos op de scooter. Heerlijk eten, ronddwalen en op de rooftop zitten.

- Alle gesprekken met Aurovillians. Vaak erg diepzinnige stof.

- De gesprekken met Tamils over de cultuurverschillen.

- Mijn reis naar Thiruvanamalay met de bus. Een groot feest om dat te doen!

- Mijn tijd alleen!

Leef!

Deze reis heeft mij zoveel gegeven. Het is lastig om uit te leggen hoe ik mij nu voel. Een wedergeboorte mmwaaahh dat is niet zo lekker visualiseren. Ik wil ook niet al te zweverig over komen. Maar goed, ik zal het proberen uit te leggen.
Allereerst heb ik mijzelf anders en ik denk beter leren kennen. Het was goed om dit alleen te doen. Alleen te reizen, alleen mensen ontmoeten en alleen met mezelf zijn. Zo kwam ik erachter dat ik mensen minder moet beoordelen, waarde moet hecten aan kleine dingen en nog meer in het moment moet leven. Ik denk dat dat in deze twee maanden ook steeds beter is gaan lukken!
IK heb meer van de wereld gezien. Ik kan je vertellen, het is niet allemaal zo `rozegeur en maneschijn` als in ons koude kikkerlandje. Laat het dan maar lekker waaien, miezeren en 3 graden zijn. We hebben het toch maar goed. Arme mensen in Nederland zijn hier rijk en toch lijken de allerarmste hier soms gelukkiger dan de rijkste Nederlanders. De wereld is meer dan jouw of mijn gezichtsveld/visie of mening. Daar kwam ik achter en dat zal altijd in mijn hoofd zitten.
Ik heb geleerd dat er een aanzienlijk verschil is tussen alleen zijn en eenzaam zijn. Alleen zijn is positief. Ik had alle tijd om na te denken, tot rust te komen en conclusies te trekken. Daardoor kon ik ook mensen ontmoeten, openstaan voor veranderingen en ook daadwerkelijk veranderen. Het voelt als een opluchting en een verfrissing tegelijk!

Naar huis

Nu zit het erop. Ik voel me schuldig, aangezien dit stukje tekst bij lange na niet genoeg is om mijn gedachten te formuleren. Maar morgen vertrek ik toch echt.
Happy New Year? vroeg je je waarschijnlijk af. Ja het is hier Tamil New Year. Hoe toepasselijk om op precies dat moment te vertrekken. Ook voor mij voelt het als een `new year`.
Ik kijk er naar uit jullie allemaal weer te zien. Ik heb veel mensen gemist, ookal was het fijn alleen te zijn. Ik had dit alles graag niet alleen via de kracht van het woord met jullie gedeeld. Aan de andere kant vind ik het jammer om hier te vertrekken. Veel dingen zal ik erg gaan missen en het zal niet erg gemakkelijk zijn om weer in NL te acclimatiseren. Maar wie weet, ergens borrelt een ideetje om hier nog eens terug te komen!

Bedankt.

Ik wil jullie allemaal bedanken. Bedankt dat jullie deze reis met mij wilden maken. Het was fijn om al mijn ervaringen en gedachten bij jullie kwijt te kunnen. Bedankt voor het begrip, de interesse en alle reacties. Ik heb niet alleen mezelf beter leren kennen, maar ook vele van jullie.

Ik zou nog willen zeggen: geniet van het leven. Waardeer de kleinere dingen. Leef in dit moment, als je dat niet doet is er ook geen toekomst. Weet dat jij bestaat doordat de ander bestaat. Probeer in te zien dat we het in NL maar goed hebben, maar dat welvaart niet alles is. Respecteer anderen, veranderingen en veranderingen in anderen. Weet dat er alternatieven zijn voor jouw visie en jouw mening. Overweeg. Maar het belangrijkste: Geniet van dit moment!

Ik weet niet

Het water raakt voorzichtig mijn voet aan.
Neem mij mee.

Mijn voeten voelen geen bodem, water.
Het neemt mij mee.

Pak ik een golf of dobber ik stuurloos rond?

Tot snel!

Nogmaals, dit stukje tekst is te simpel, te kort om alles uit te leggen. Ik hoop je dan ook snel in levende lijven te mogen aanschouwen. Het lijkt me fijn je dingen te vertellen, uit te leggen, te laten zien en over zaken te praten.

Tot snel!!!

Oja enne....Happy New Year!