The beginning of the end..

Beoordeel dit verhaal:

(3 stemmen)

"If you want to plumb the secrets of Vodou you`ll have to wait for the end of the world"

Tovenaars, heksen, priesters en vodou dokters zijn allemaal in het land wat ik over twee dagen binnen zal rijden. Langs de kanten van de weg liggen bloederige hompen vlees en ingewanden van geofferde beesten aan de vodou goden. Priesters in diepe trans, bezeten door een geest, lopen door de straten heen om boodschappen door te geven. Egunguns, `the souls of the dead who returnd to earth for a short time to pass on specific advice to the living` Deze spreken in vreemde talen welke worden vertaald door de priesters die hem volgen. Word je door Egungun aangeraakt sterf je binnen zeer korte tijd. In tegensteling tot Harry Potter en Gandalf zijn tovenaars niet goed om tegen te komen. Er zijn zoveel figuren dat het voor mij in iedergeval onmogelijk gaat worden om deze uit elkaar te houden. Ook al geloof ik niet dat een aanraking van een verklede man  ervoor kan zorgen dat ik binnen enkele dagen dood ga, vind ik het toch wel spannend nu ik bijna aan de grens van dit land sta. We shall see, eerst de grens controle overleven en duimen dat ze mij en mijn brommertje binnen laten in vreemde land.Vandaag zit in Zabre een klein dorpje 300 km verwijderd van de grens van Benin en 35 van de grens van Ghana, op mijn weg hier naar toe ben ik spontaan Ghana in gereden en toen ik vrroeg om de weg antwoorden ze lachend,  You are in Ghana, men. Opzich was het fijn geweest om een bordje neer te zetten. Maar goed Zabre, een klein niks zeggend dorpje met een paar modderige straten en enkele huisjes. Ik zit hier omdat ik vanafhier vergezeld word door een gids die mij door de wirwar van kleine wegen zal begeleiden naar de gens. Over dit gebied wordt namelijk niks in de reisgidsen genoemden de kaart is ookniet geheel duidelijk of het nu allemaal wel kan of niet kan. De ambasade raad op un website zelfs aan om te gaan met een gewapende politie escorte. Dit lijkt mij zwaar overdreven, ik heb nog geen enkele vorm van criminaliteit hier gezien en alle mensen alleen maar behulpzaam en erg aardig gevonden

Enkele dagen geleden zat ik midden in de natuur tussen de olifanten, dit was echt een gweldige ervaring om deze beesten enkele meters voor je langs zien te lopen met jonkies en al. Maar aan al het moois komt een einde en nadat ik na veel gezeur enkele liters benzine had geregeld kon ik de 36 km door het park terug rijden op mijn brommertje. Deze keer kwam ik wel olifanten op de weg tegen en kan je zeggen dat je je niet erg op je gemak voelt, kwetsbaar als je bent, zijn deze beesten toch best groot als ze zo voor je  neus de weg op lopen. Mijn hart heeft overuren getikt. Derest van de weg ging smooth en binnen enkele uren kwam in aan in Tiebele een zeer rustig dorpje zonder stroom en stromend water. Het is bekend om zijn geverfde huizen, al stelt dit niet veel meer voor dat wat vierkantjes en driehoekjes in het zwart geverft op de muren. Maar toch een leuke afwisseling van alle modder huisjes. Met een gids ben ik door de omliggende dorpjes gereden leuk, maar wat het meest is blijven hangen is ook weer de rust en de eenvoud van het dorp. Een perfecte plaats om even bij te komen, een boek te lezen en te relaxen.

En nu ben ik dus in Zabre aan het wachten tot we naar de grens naar Benin gaan om daar rond te gaan dwalen tussen figuren uit films, paleizen gemaakt van honderde menselijke schedels besmeurd met bloed en ervaren hoe mensen kippen, geiten en soms koeien offeren aan de geesten uit Vodou land.

- Henk